Hoe de dag van de arbeid in ons Hongaars dorp gevierd wordt

1 mei, de dag van de arbeid, heeft bijna iedereen in Hongarije vrij. Op veel plaatsen in het land wordt die dag ook daadwerkelijk gevierd. Echter niet zozeer in de letterlijke betekenis van die dag. Niet zo gek overigens want veel mensen hebben helemaal geen werk en degenen die wel werk hebben, verdienen niet veel. Een gewone werkman mag blij zijn als hij 350 tot 400 euro per maand verdient. Dat is niet echt een reden voor een feestje, vooral als je voor dat feestje inkopen gaat doen in de supermarkt, de prijzen zijn namelijk vergelijkbaar met die in Nederland.

een klein stukje van ons dorp


Maar toch wordt er volop gevierd, vooral samen eten en drinken, daar zijn de Hongaren gek op. In ons dorp verzamelt zich ieder jaar een grote groep mensen rondom het cafeetje en het daarnaast gelegen speelveld. Vrienden en familie komen ieder jaar bijeen en vormen verschillende groepen die zich over het terrein verdelen. Ongeveer om negen uur ’s morgens komen al de eerste mensen. Er worden stoeltjes en tafeltjes neergezet, de koelboxen verschijnen en de rieten mandjes met allerlei lekkers daarin. En natuurlijk het belangrijkste, de driepoot met de ketel, want op 1 mei wordt er buiten gekookt. Ieder groepje kookt voor zichzelf, maar het is vooral ook de bedoeling dat iedereen bij iedereen gaat  proeven. Hier is ook de enorme gastvrijheid van de Hongaren merkbaar want iedereen die langskomt, wordt iets te eten en te drinken aangeboden.

Onze groep, wij waren uitgenodigd door O en Z, ging die dag vissoep maken. Drie van de mannen van de groep hielden zich bezig met het maken van vissoep, de rest van het gezelschap zit er gezellig bij. Het gaat er allemaal erg gemoedelijk aan toe en wat kunnen die Hongaren toch een lol maken. 

Her en der verspreid over het terrein groepjes met mensen
die buiten koken en genieten van de dag

De meeste mensen die er ook waren om samen te koken, kennen wij en dus werd er overal een praatje gemaakt. De Hongaren vinden dat een praatje maken niet kan zonder dat zij een stuk zelfgemaakt gebak en een glaasje wijn aanbieden. En natúúrlijk moet er geproefd worden van de pörkölt, gulyás, bableves en andere typische Hongaarse gerechten die staan te pruttelen in de ketels. Je krijgt zoveel te eten aangeboden dat je echt niet weet waar je het allemaal moet laten. En dan moet je de vissoep die ons gezelschap aan het maken was ook nog gaan eten.







Chefkok O aan het werk, vissoep maken

Zijn de gerechten klaar, dan volgt er een proefronde door de burgemeester en een jurylid, want officieel wordt die dag als een kookwedstrijd gezien, maar daar komt in de praktijk niets van terecht. Na het proeven worden de oorkondes met bijbehorende fles wijn uitgereikt. O, de burgemeester, maakt van ieder gerecht een aparte categorie, en dus is er maar één deelnemer in die categorie, en dus win je dan de eerste prijs in die categorie. En iedereen weet dat, want het gaat al jaren zo.


overleg voor aanvang van de wedstrijd

Het is al ver in de middag als de heren en de jongens zich gaan verzamelen om een potje te gaan voetballen. De pálinka en wijn heeft inmiddels al rijkelijk gevloeid maar men laat zich hierdoor niet weerhouden. Trouwens ook niet als het bloedje heet is zoals dit jaar, meer dan 30 graden was het. Alhoewel Huub helemaal niet kan voetballen is het vanzelfsprekend dat hij meedoet en ’Hoebie Hoebie’ wordt meegevoerd naar het veldje. Het is inmiddels standaard dat Huub de doelman is, met vóór hem een 3 man sterke verdediging opgesteld :-) Het maakt niet uit of je kan voetballen of niet, zolang je maar meedoet want dát is waar het om draait.

En na de voetbalwedstrijd ..... dan wordt er verder gegeten en gedronken en veel gekletst, in het Hongaars natuurlijk. Aan het eind van zo`n dag kan dat wel eens vermoeiend worden. Iedereen kletst tegen je en iedereen is in de veronderstelling dat wij dat razend snelle gebabbel allemaal verstaan. Gelukkig verstaan we veel van wat men vertelt en ook al is het niet perfect, we babbelen er zelf ook rustig op los. Blijkbaar verstaat iedereen dat gebrabbel van ons want reacties en antwoorden vallen nooit uit de toon. Kortom, het was een lange dag, maar het was wel weer beregezellig met de Hongaren uit ons dorp.

samen voetballen